از او كه از جامه سياه مي پرسد، از او كه حال مادر را مي پرسد و از پدر هيچ،.. قصد خواندن روضه ندارم..اما جاي خالي اش كم كم احساس مي شود،
و مني كه دستم به قلم نمي رود!
مي گفت فقط به عشق نفس هاي من زنده ست، اين نفس ها هم ديگه رنگي نداره!
چه زود رفتي، نميخواي ديگه شبا كنارت تو بيمارستان بخوابم؟ تازه عادت كرده بودم....
منو ببخش.
روحت شاد
مي دانم كه اتفاقي است كه افتاده ، مي دانم كه نبايد غصه بخورم اين بار خيلي فرق مي كند، امشب من بيشتر ترسيدم! مي دانم كه فقط بايد از خدا بخواهم اما او شايد مصلحت را در چيز ديگر بداند، اينكه وحشتتناك ترين صحنه زندگيم رو ديروز ديدم! از اين كه نار احت نباشم در عذابم ولي چه سود...!
ديونه شدم از بس فكر كردم، بن بست ، بن بست ،بن بست ...
حالا قشنگترين چيزام هم عذاب آور شدن و من فراري!
چرا يكي به من نميگه خل شدم؟
ما هم دوست داريم جزء آدم ها باشيم، ما هم دوس داريم باشيم و وجود داشته باشيم!
بله،پيش مياد كه چوب بيشعوري استاد را هم بخوري ، پيش مياد كه بخاطر اون چوب استاد هاي ديگه رو هم بخوري! حرف بزني ميگن خفه شو ،اما اگه كس ديگه اي بگه مي گن :ااا ... باشه درست مي كنم ! اما تو .. بنا به دلايلي ...
همين ! مثلا بخاطر همين يه استاد معدلت مياد زير 17 خيلي هم زيرش فقط هم بخاطر همين ..بعد چون يه سري شرايط ديگه رو هم نداري حق هيچي ديگه رو هم نداري و عملا جز انسان هاي شريف محسوب نمي شوي!
بعد خيلي راحت ازت مي خوان فراموش كني،درستش هم همينه!اينا كه مهم نيست ....
همه چی فردا مشخص میشه! احتمالا حذفش می کنم! اول ترم به حذف هر درسی فکر کرده بودم به جز این!!|||کنترل پروژه های فناوری اطلاعات||||
پ.ن: دارم از یه مکان جدید دیگه هم تجربه کسب می کنم.!
يلداي امسال فرق ميكنه ! همه چي هست! اما هيچي نداره !!جاي همه خاليه!امشب قرار نيست اتفاق خاصي بيفته!
يادش به خير قديما شبها سرمون و مي ذاشتيم تخت مي خوابيدم تا صبح بشه!! اما حالا اصلا شبها رو دوس ندارم ..ديگه روز و شب برام معني نداره ..امشب هم كه تموم نميشه ....خدايا شكرت!
پ.ن:(طولانيه!)
قبلا ا تو بعضي فيلم ها(مثلا آخريش تو فيلم دكتر پژوهان) نشون مي داد كه طرف چقدر راحت با افتادن به مصيبتها و مشكلات به خدا و عدالتش شك ميكنه! اگه كمكش نمي كردن فاتحش خونده بود! اما الان ميفهمم كه تازه راحت تر از اون هم ميشه شك كرد!!مي گفتن اگه ايمانت ضعيف باشه و...
اما نمي دونم خدا با اونايي كه ايمان ندارن هم اين كارو مي كنه؟
ديروز تو اتوبوس بودم.. از اين جديدا!! راديو داشت دعاي عرفه زنده پخش ميكرد راننده هم صداشو بلند كرده بود، يكي دعا مي كرد يكي گريه.. بقيه هم ناجور بغض كرده بودن .. كلا صحنه استثنايي بود! اينو مي خوام بگم اون وسط سخنرانه مي گفت:" ....خدا مي گه اگه زود مشكلاتتونو حل كنم مي رين و منو باز فراموش مي كنين!!..." ولي مگه...
خلاصه حالا منم شدم عين اون موضوع فيلم ها و منتظر معجزه و چه مي دونم يه چيزي كه وضعيت رو عوض كنه!
نمی دونم اين درس و نمي فهمم يا استاد خوب درس نمي ده يا درسش سخته، يا من درس نمي خونم يا چون پروژه ام استارت نخورده ،يا چون نرم افزارشو بلد نيستم يا شايدم چون گروه ام 1 نفره س.
پ.ن:
يكي مشكلاتشو به طرفش ميگه تا با هم شريك بشن و حلشون كنن ، اينطوري هردوشن درگيرن و غمگين!
يكي نميگه تا طرفش هميشه خوشحال باشه و خودش باش و مشكلاتش!
يكي نمي تونه نگه!
يكي بيخودي بزرگش مي كنه تا طرفش ناراحت بشه!
يكي اصلا تو حال خودش نيست!
يكي بقيه اصلا براش مهم نيستند!
يكي اصلا تو اين فكر ها نيست،يعني اونقدر مو ضوع هست تا حواسشو پرت كنه!
يكي ميگه كه نفس هاش فقط به عشق تو هه!
يكي نمي دونم چه جوريه؟
و يكي حالش خوب نيست!!
تو هم انسان هستي تو هم نياز به استراحت داري، تو هم بايد بخوابي ! تو هم هستي!تو هم بايد داشته باشي!!
نتيجه مي گيريم تو انسان نيستي!
فاصله بين شون ۵۰ متر بيشتر نيست اما كلي با هم فرق دارن.. هر كدوم از طرف يه نهادي ارئه مي شه يكي هيئت امنايي اداره مي شه يكي از طرف يه نهاد قوي!.. يكي كلي امكانات و دكتر خوب داره يكي هيچي نداره اينه عدالت اجتماعي !
بيمارستان امام حسين (ع) و بيمارستان شهيد هاشمي نژاد!
ديروز هم رفته بودم ملاقات يكي از دوستام تو بيمارستان آريا اون يه چيزي بين اينا بود!
دارم می فهمم که "خواستن توانستن نیست"..چقدر به خودم تلقین کنم که کم نیاوردم؟ هیچی جواب نمیده ...چیکار کنم که بعضی چیز ها برام مهمه که نباید مهم باشه!...۳-۴ ماه پیش به خودم می گفتم:" نمی خوام بگم که کم آورم"..اما الان فهمیدم که من سالهاست که کم آوردم...دبیرستان که بودم می گفتم هر کاری که میکنم....نباید به درسم لطمه بزنه..مشکلات نباید وارد درس و مشق بشه.. آخه هدفم این بود همه چیز برای نگه داشتن هدف! اما الان اصلا برام مهم نیست که مشروط بشم یا نشم! افت تحصیلی تو راهه .. اما ای کاش تموم شدنی بود !...با این همه آدم!! تلقینه که تنها نیستم!مشکلاتی که مال همه است تقسیم نمیشه!
امروز قرار بود در مورد موضوع مورد علاقم کنفرانس بدم.. موضوعی که بدون آمادگی هم می تونستم.اما اونقدر ضعیف شدم که نتونستم.. .!خیلی چیز ها رو دارم بیخیال میشم.سر کلاس های درس مثله یه بت می شینم!
هزاررنگی شدم! هر جا میرم یه رنگی نشون میدم. هیجا خودم نیستم!فقط باید تظاهر کنم.!خودمم خسته شدم از تلقین از رنگارنگی نه دو رنگی!!
چند روزه میخوام در مورد یه موضوعی مطلب بنویسم اما هردفعه پشیمون میشم..نمی دونم بعضی چیزا رو نمیشه نوشت یا درست نیست بنویسم ..اصلا نوشتنی هم نیست! سخته!روزهای سختیه و شبها!
معلوم نیست چند دقیقه بعد کجا باشم و چه احساسی داشته باشم.!ولی نمی ترسم برام دیگه عادی شده!
فكر كنم اينم كم آورده! داره خودشو تخليه ميكنه...كاش ما هم مي تونستيم هرچي داريم بريزيم بيرون!هرچي كي نه لااقل ذره اي..كاش ما هم تونستيم مثل كوه وايسيم... تخليه!..بعضي هاشون هرچند وقت يه بار اين كار و ميكنن،بعضي ها هم هميشه اين كارو مي كنن!خيلي هاشون هم آروم هستن،مثل دماوند...به قدري بزرگ هستن كه مي تونن همه جا رو ببينن ، و به قدري بزرگ تر هستن كه بااونا مي شه همه جا رو ديد...
بازي ، غير اينه كه يا به بازي بگيري يا به بازي گرفته بشي؟بازيم گروهيش خوب نيست .چون بعضي بازيگراش ديده نمي شن اما همون بازي دو نفرش خوبه چون حداقلش يه نفرش ديده مي شه! اگه كسي نمي فهمه اشكال نداره ..چون مونده تا بازيگر خوبي بشه! فكر كنين حداقل 7-8 نفر دارن با هم بازي ميكنن اوني كه ميسوزه نقش مهمي بازي نمي كنه نه؟ چون مي سوزه مي ره كنار! اما اگه دو نفره شه هر دوشون خوب ديده ميشن حتي اوني كه بازي نمي كنه!
لازم نيست كسي بدونه چي نوشتم.واسه خودم بود!
لازم نيست كسي بدونه چي نوشتم.واسه خودم بود!
آروم و بي دردسر بود،سرش تو كار خودش،اما با همه صميمي،با همه دوست،با همه سنگ صبور،خودش تنها...
آرزوهاش بزرگ،دست نيافتني...اما دلم نمي خواست بهش بگم:"اين ها در واقعيت وجود نداره" .آره نگفتم اما نه به اين خاطر كه غير ممكن وجود نداره چون نخواستم از دل خوشي هاش جدا شه،دل خوشي هاي دودي،كار نمي تونست بكنه،اما يه دل داشت دريايي،آسموني و خاكي...كاش مي شد به همه نشونش داد...كاش مي تونستن ببيننش
خوبه كه آدم اسم داشته باشه،اما خوب نيست كه ادما رو به اسم بشناسيم،يا حداقل كاري نكنيم كه ما رو به اسم بشناسند.. همون حكايت زبان سرخ سر سبز مي دهد بر باد...يا كاري نكنين كه دوست وقتي فهميد اسم چيه،ديگه نه ياري بشناسه،نه نامي ونه بخواد.
